‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(กรุงโซล วันที่ 1 ตุลาคม 1989)
‎เธอโอเคไหม
‎เฮ้ยท้อง ใครก็ได้ช่วยด้วย!
‎ชั่วโมงที่ 12 ของวันแรกในเดือนตุลาคมปี 1989
‎ผู้หญิง 16 คนทั่วโลกให้กำเนิดบุตร
‎นี่เป็นเรื่องที่ผิดปกติเพราะว่า
‎ผู้หญิงเหล่านั้นไม่ได้ตั้งครรภ์ ‎เมื่อตอนเริ่มต้นของวันนั้น
‎เซอร์เรจินัลด์ ฮาร์กรีฟส์ ‎มหาเศรษฐีคนพิลึกผู้รักการผจญภัย
‎ได้ตัดสินใจจะตามหา ‎และอุปถัมภ์เด็กเหล่านี้ให้ได้มากที่สุด
‎น่ามหัศจรรย์มาก
‎ขายเท่าไร
‎คงไม่อยากเก็บไว้หรอกใช่ไหม
‎ขายเด็กเท่าไร
‎ถ้ามาแตะต้องหลานชายฉันนะ ‎ฉันจะฟันหัวแบะให้ดู
‎เยี่ยมมาก
‎ผมชอบคนที่ใส่อารมณ์เวลาต่อรองราคา
‎(เขาได้มาเจ็ดคน…)
‎(สแปร์โรว์ อคาเดมี่)
‎(มาร์คัส หรือหมายเลขหนึ่ง)
‎รักนะมาร์คัส!
‎(เฟ หรือหมายเลขสาม)
‎(เบน หรือหมายเลขสอง)
‎เฮ้ย แก้วต่อไปคริสโตเฟอร์เลี้ยง
‎(คริสโตเฟอร์ หรือหมายเลขเจ็ด)
‎(ชอร์ตี้พิซซ่า)
‎บอกว่าไม่เอาเป๊ปเปอโรนี่โว้ยไอ้โง่
‎- คุณบอกว่าไม่ใส่เห็ด ‎- ฉันพูดภาษาอังกฤษ!
‎ลูกฉันก็พูด
‎เราพูดภาษาอเมริกันโว้ยไอ้สันขวาน
‎นายนั่นแหละไอ้สันขวานชาติอเมริกัน
‎ปล่อยนะ ปล่อย!
‎ออกไปจากร้านนี้ ออกไปเลย!
‎(เจย์มี่ หรือหมายเลขหก)
‎(อัลฟอนโซ่ หรือหมายเลขสี่)
‎ถ้าไม่ใช่หน้าเป๊ปเปอโรนี่จะโวย
‎(มีนาคม 2019)
‎(เจ็ทเซ็ทไลฟ์)
‎(สโลน หรือหมายเลขห้า)
‎นี่ไม่ใช่บ้านของแก
‎พ่อพูดอะไร นี่คืออัมเบรลลา อคาเดมี่
‎ผิดอีกแล้ว นี่คือสแปร์โรว์ อคาเดมี่
‎พ่อ ไอ้บ้าพวกนี้มันเป็นใคร
‎เข้
‎เบน
‎นายจริงๆ ใช่ไหม
‎แล้วไอ้พวกตัวประหลาดตรงระเบียงเป็นใครวะ!
‎พวกเขาคือสแปร์โรว์
‎ลูกๆ ของฉัน
‎โทษนะ เรียกพวกนี้ว่าลูกได้ไง
‎เป็นไปไม่ได้หรอกตาแก่
‎เป็นไปได้สิ ฉันน่าจะรู้ดีว่าใครคือลูก
‎พวกนายเห็นเบนเหมือนกันใช่มะ
‎หมวกน่ารักว่ะ คาวบอย
‎พวกมันเรียกตัวเองว่าอัมเบรลลา อคาเดมี่
‎แก๊งกบฏจอมวางแผนไม่มีศีลมีสัตย์
‎ที่มาหาฉันเมื่อฤดูใบไม้ร่วงปี 1963
‎ตอนไปทำธุระที่เมืองดัลลัส
‎ขอเตือนไว้ พวกมันอ้างว่าเป็นลูกฉัน
‎อ้างเหรอ ห้า นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น
‎ยังไม่รู้ แต่น่าเป็นห่วงอยู่นะ
‎- ที่พ่อพูดจริงไหม ‎- เท็จเรื่องไม่มีศีลมีสัตย์
‎ถูก อย่างมากเราก็แค่ไม่มีศีล
‎แต่เราเป็นลูกพ่อจริงๆ นี่คือบ้านของเรา
‎ใช่ เราโตมาที่นี่
‎"ช่าย เค้าโตมาที่นี่ง่ะ"
‎ฉันว่าเราคงจะจำได้นะ
‎หวัดดี ชื่อลูเธอร์
‎โอเค นี่ไม่ใช่บ้านพวกนาย
‎อ้าวเหรอ ถ้างั้น
‎พวกเราเก็บกระเป๋าย้ายออกกันเถอะ
‎มุกฮาก๊าก คริส
‎ฉันไม่รู้ว่าจะมีแขกมาบ้าน
‎มากะทันหันแบบนี้ฉันทำได้แค่… แค่… นี้ค่ะ
‎แม่
‎แม่อะไร มันเป็นหุ่นยนต์ย่ะ ไอ้โรคจิต
‎- ไม่ใช่หุ่นยนต์นะ ‎- อย่าว่าเขาโรคจิตสิ
‎- แล้วจะทำไม ‎- เข้ามาสิ รู้แน่
‎- ลูเธอร์ ใจเย็นๆ ‎- ไม่กลัวหรอกเว้ย
‎- อย่าหาเรื่อง เบน ‎- อ้าว เธอพูดได้ด้วย
‎เดี๋ยวปั๊ดจับไอ้ลูกบาศก์ยัดตูดเลย
‎พอได้แล้ว!
‎ฉันไม่รู้นะว่าพวกนายไปเพี้ยนมาจากไหน ‎หรือบุกเข้ามาในบ้านเราได้ยังไง
‎แต่คุยจบแล้ว
‎ฉันให้เวลา 30 วิ ออกไปจากบ้านของเราซะ
‎แล้วถ้าไม่ไปล่ะ
‎งั้นคงต้องตกลงกันด้วยวิธีดั้งเดิม
‎เห็นด้วย
‎จัดเลย ลูเธอร์!
‎ลูเธอร์ ทำอะไรของนาย
‎ปกป้องศักดิ์ศรีของเราไง ไอ้น้อง
‎ชิบเป๋ง พวกเราเต้นเก่งว่ะ
‎ฉันให้เวลา 30 วิ ออกไปจากบ้านของเราซะ
‎แล้วถ้าไม่ไปล่ะ
‎งั้นคงต้องตกลงกันด้วยวิธีดั้งเดิม
‎นี่ เราเพิ่งจะสู้คนมาทั้งกองทัพ ไม่ได้เว่อร์
‎โอเคนะ ไม่เห็นต้องใช้ความรุนแรงกันเลย
‎พวกเราน่าจะสงบสติอารมณ์แล้วมาคุยกันดีๆ
‎เบนจ๋า
‎เป็นคนดูดีกว่าเป็นผีเยอะเลย
‎จริงมะ
‎ยกเว้นทรงผม
‎แกพูดว่าไงนะ
‎แหม เลิกทำเป็นเกลียดขี้หน้ากันซะที ‎ขี้หงุดหงิดจังนะ
‎ว้าว แผลเป็นเท่ แมนมาก
‎หุบปากไปเลย
‎นายก็หุบปากแล้วกอดพี่สุดที่รักซะที
‎- แรงไปไหม ไม่เห็นต้องทำเขาเลย ‎- ก็มันวอนหาเรื่อง
‎- ใช่ มันวอนเอง ‎- ถอยไป
‎ลูเธอร์ นี่!
‎ฉิบหาย
‎ไม่เอาไม่ดี ลูเธอร์ ไม่เอ๊า!
‎โทษที
‎โอเค รักและสันติภาพ ไปก็ไป
‎- เจ็บโว้ย ‎- แน่จริงก็มาเซ่ ไอ้ถังขยะ!
‎เฮ้ย ฟังนี่ ผมฉันหล่อโว้ย
‎มันเข้ากับยุคสมัยนั้น
‎มีน้ำยาแค่นี้เหรอ
‎นายยังไม่ตาย ‎แต่เป็นเรื่องดีหรือเปล่า ยังไม่ชัวร์
‎นั่นวิธีใหม่ใช้ด่าคู่ต่อสู้เหรอ
‎เป็นปัญหาชีวิตมากกว่าน่ะ เบน
‎เจ๋ง งั้นเอาปัญหาใหม่ไป
‎ถึงแม้ว่าตอนนี้นายจะงี่เง่าโคตรๆ…
‎แต่ก็ดีใจที่ได้เจอกันอีก
‎เป็นไงล่ะ อยากเรียกพ่อเลยไหมล่ะ
‎เรียกพ่อสิวะ
‎ฉันไม่อยากสู้กับเธอ
‎งุ้ย อยากเป็นเพื่อนซี้กันเหรอ
‎ถึงจะตาบอดแต่ก็เก่งใช้ได้นะ
‎ใครบอกว่าตาบอดยะ
‎ควรเข้าไปช่วยไหม
‎ไม่ต้อง นางโชว์พาวอยู่
‎ป๊อปคอร์นมะ
‎ตาฉันแล้ว
‎หัวสูงเหรอเธอ
‎เห็นไหม เรากอดกัน
‎คืบหน้าแล้ว
‎เออนี่
‎ฉันได้ยินข่าวลือว่าเธอขยับตัวไม่ได้
‎- ต่อยฉันสิ ‎- ไงนะ
‎- เอาสิ ต่อยหน้าเลย ‎- ได้
‎ต่อยเลย!
‎เจ็บสิท่า
‎เด็กวิ่งเร็วจัง
‎ขอบใจ
‎ไม่เป็นไร
‎นี่ เจ้ากางเกงขาสั้น
‎ว่าไง
‎ไปช่วยคนอื่นไป ฉันจัดการคนนี้เอง
‎- ได้ ‎- เป็นมาสคอตของทีมหรือไง
‎เรียกเดอะแบกจะดีกว่า
‎เฮ้ย ขยะแขยง
‎เชี่ยไรวะ
‎โดโลเรส
‎โรคจิตทั้งแก๊งเลยไหมเนี่ย
‎เห็นไหมล่ะ
‎- ใหญ่กว่าไม่ได้ดีกว่าเสมอไป ‎- เหรอ อ้างแบบนั้นกับแฟนด้วยไหม
‎- เย็นนี้กินอาหารไทยมะ ‎- อยากกินผัดซีอิ๊วพอดี
‎เอาสิ มาร์คัส อาหารไทยไหม
‎ถามทำไม เขาเกลียดอาหารไทย
‎- อะไร ตั้งแต่เมื่อไร ‎- อิตาเลียนก็ได้
‎- ไม่เอาเด็ดขาด ‎- ฉันกินได้นะ
‎เข็ดหรือยัง
‎ยัง
‎- ฉันไม่เคยหนีจากการต่อสู้ ‎- ตอบผิดแล้วเพื่อน
‎ให้เขาจัดการให้เสร็จ
‎งั้นมาจบศึกนี้กัน
‎- อย่าลุกล่ะ! ‎- ลูเธอร์!
‎แวนญา
‎เธออีกแล้วเหรอ
‎ลูเธอร์ หนีไป!
‎ไม่นะ!
‎แกคือคนไหน ไอ้หน้าหนวด ไอ้พุงโย้
‎หรือยัยสาวซึมเศร้า ลืมคนอื่นหมดแล้ว
‎พวกโหดโฉดบ้าพลังพวกนี้ใคร
‎แล้วทำไมถึงมาอยู่ในบ้านเรา
‎ง่ายมาก ตอนก๊วนเซ่อซ่าของแก
‎ทำให้ฉันเห็นว่าตัวเลือกแรกออกมาแย่แค่ไหน
‎ฉันเลยรับเลี้ยงพวกนี้มาแทน
‎พ่อ!
‎ฉันไม่ใช่พ่อแก ไอ้หนุ่ม
‎ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว คุกกี้ไหม
‎เคลาส์ เราต้องรีบไปเดี๋ยวนี้ ‎พวกนี้มันเก่งเกินไป
‎สำหรับพวกนาย
‎ฉันมันส์มือมาก ‎แต่นายอาจจะตาย ไปเร็ว
‎อ้าว เชี่ย
‎นี่ ขอโทษนะ
‎เป็นไรไหม
‎ไม่
‎หวัดดี
‎ฉันชื่อสโลน
‎ไงสโลน
‎ฉันลูเธอร์
‎ลูเธอร์ พวกเราจะไปกันแล้ว
‎- แป๊บนึง… ‎- เร็ว ต้องไปแล้ว
‎- ถามจริง ‎- ไป!
‎กระเป๋า!
‎- อะไรนะ ‎- ไม่มีเวลา
‎โคตรเกลียดที่มันทำงั้นได้
‎วิ่งไป ไม่ต้องพูด!
‎เข้ามาในนี้เร็ว!
‎เวร
‎- เวรแล้ว ‎- ทำไงดี
‎โกยแน่บ
‎กระเป๋าอยู่ไหน
‎โธ่เว้ย หายไปแล้ว
‎แวนญา หนีไป!
‎มันจบแล้ว
‎ไปซะ
‎อย่ากลับมาอีก
‎ขอนั่งก่อน นั่งพักแป๊บนึงนะ
‎ไปได้ไม่สวยเลย
‎ไม่ใช่ผลงานที่ดีเท่าไรของเรา
‎โอ๊ย ก๊อกแก๊กไปหมดเลย
‎ไหวไหม
‎ยังไม่รู้
‎ฉันไม่เคยโดนอัดยับแบบนั้นมาก่อนเลย
‎เหมือนแบบ…
‎มึงเรียบใช่มะ
‎บู้บี้หน่อยไหม
‎โอเค ลูเธอร์สมองช้ำชัวร์
‎ลูเธอร์ นี่กี่นิ้ว
‎ตายแล้ว แวนญา
‎ขอบคุณพระเจ้าที่ไม่มีใครตาย
‎- เธอโอเคนะ ‎- ท่าจะใช่ เบนก็ไม่ตาย
‎ใช่ แถมยังหัวกรวย
‎- หัวกรวยทั้งบ้าน ‎- หัวกรวยแต่สู้เก่ง
‎ถ้าใครพูดว่าหัวกรวยอีก ฉันจะต่อยคอหอย
‎- หัวกรวย ‎- หัวกรวย
‎นี่ พ่อได้บอกไหมว่าทำไมเรียกพวกนั้นลูก
‎บอกมาชัด
‎พร้อมฟังไหม
‎พ่อรังเกียจพวกเราที่เทกซัสมากซะจน
‎เลือกรับเลี้ยงเด็กกลุ่มใหม่หมด
‎จะได้ไม่ต้องเลี้ยงพวกเรา
‎- พ่อกวนตีนท็อปฟอร์มเลยว่ะ ‎- เนอะ
‎- ไม่อยากได้เราแล้วเหรอ ‎- เคยอยากด้วยเหรอ
‎เห็นไหม บอกแล้วว่าอย่าไปขอให้พ่อช่วยปี 1963
‎พวกนายมองข้ามภาพรวมกันแล้ว
‎ถ้าพ่อไม่ได้รับเลี้ยงพวกเรา เส้นเวลาก็เปลี่ยน
‎ใครจะไปรู้ว่ามีอะไรเปลี่ยนไปอีกบ้าง
‎นายควรรู้ดีเรื่องนี้ไม่ใช่เหรอ
‎ขอโทษนะ อัลลิสัน
‎ฉันคงต้องใช้เวลามากกว่า 20 นาที ‎และสมองต้องไม่ช้ำ
‎ถึงจะคิดออก
‎รับได้ไหม
‎ไม่ ไม่ได้เด็ดขาด
‎ทุกคน ไม่เห็นเป็นไรเลย
‎กระเป๋าของเดอะ คอมมิชชั่นยังอยู่กับเรา
‎กรณีแย่สุด เราแค่ต้องย้อนเวลากลับไปแก้ไข
‎- แจ่ม ‎- โอเค
‎ประโยคนั้นมีปัญหาสองข้อ
‎- ข้อแรก… ‎- เอาอีกแล้ว
‎- การข้ามเวลาเป็นเรื่องซับซ้อน ‎- เออ เข้าใจแล้ว งานนายยากมาก
‎เข้าเรื่องซะที
‎และข้อสอง
‎กระเป๋าไม่ได้อยู่กับฉันแล้ว
‎ห้า กระเป๋าอยู่ที่ไหน
‎(เลสเตอร์ พ็อกเก็ต)
‎นี่พวกเราทำอะไรอยู่
‎- ตรึกตรอง ‎- ทุกคนจ้องเราทำไม
‎เพราะเราดูเหมือนวงดิสโก้ที่เพิ่งแพ้ยับมาไง
‎- คืนมานะ ‎- เฮ้ย
‎- โอเค ฉันจะไปตามหาแคลร์… ‎- หยุดเลย
‎ไว้ค่อยเจอกัน
‎อัลลิสัน ไม่ได้
‎ก่อนอื่นเราไปหาที่ปลอดภัยและทำแผล
‎เสร็จแล้วค่อยไปตามหาแคลร์
‎เกลียดขี้หน้าพวกมันว่ะ
‎(อาชญากรรมคือปัญหา ‎สแปร์โรว์ อคาเดมี่ เราคือคำตอบ)
‎ดูมันดิ มั่นหน้าโง่ๆ…
‎นายทำได้
‎ยิ้มเยาะ…
‎มั่นหน้า
‎พยายามต่อไปนะพี่เบิ้ม เดี๋ยวสักวันก็ด่าเจ็บได้
‎แต่ถามจริง เราทำอะไรอยู่
‎เพราะจะมายืนเลือดไหลในสวนนี้ไม่ได้
‎ไม่รู้ แต่เราควรรีบเตรียมตัวก่อนมันมาต่อยกสอง
‎ทำไมถึงคิดว่าจะมากันล่ะ
‎เพราะถ้าเป็นฉันจะทำ
‎- เออ เราก็บุกบ้านพวกนั้นจริงแหละ ‎- บ้านเรา
‎แล้วพังข้าวของเก่าๆ สวยๆ เขาหมด
‎เออ เจ้าพวกวีรบุรุษ ‎ยอดมนุษย์เนิร์ดคงไม่ลืมง่ายๆ
‎เราไปหาที่ที่ไม่เป็นจุดสนใจ ‎ที่เราจะไม่เด่นเพื่อกบดานกันเงียบๆ เถอะ
‎ต้องหาที่ที่พิลึกกึกกือแค่ไหน ‎เราถึงจะไม่เด่นวะ
‎(โรงแรมออบซิเดี้ยน)
‎อ้าว โอเค เอาจริงเหรอ
‎โอเค
‎ไม่เห็นต้องเบียดเข้ามาพร้อมกันทีเดียว
‎ขอบอกว่ามีทางเข้าสองทาง
‎โอ้ โรงแรมออบซิเดี้ยน ‎คิดถึงจังเลย ยัยตึกร่านสวาท
‎ดูดเข้าไปเลย
‎ให้มันซึมซาบเข้าไปในทรวง
‎เพราะในยุครุ่งเรือง ‎มันเคยเป็นที่พักให้เหล่าผู้นำทั่วโลกเลยนะ
‎โรสเวสต์ คานธี
‎สตาลิน กอร์บาชอฟ กัสโตร
‎พระเจ้าโอลาฟแห่งนอร์เวย์
‎คิมจองคนนึง ติโต ดาไลลามะ เอลวิส
‎และไม่ใช่แค่คนเดียว ‎แต่ว่ากันว่ามีคาร์เดเชียนมาพักสองคน
‎- มันไม่… จะไปไหน ‎- ไปโทรศัพท์
‎ทุกวันนี้ไม่ต่างกับที่ซุกหัวนอน โรงแรมปาร์ตี้
‎ของคนที่อยากหนีสายตาเพ่งเล็ง ‎และกฎเกณฑ์สังคม
‎หมายถึงที่ซ่อนใช่ไหม
‎ถูกต้อง เหมาะมาก
‎และที่เด็ดที่สุดคือ มันจะดูแลเรา
‎ไม่ถามอะไรทั้งนั้น ไม่มีวัน
‎เจ๋งมะ
‎ตามมาสิ
‎ฉันอาจมีคำถามว่ะ
‎เหมือนกัน
‎ที่นี่แปลกพิลึก
‎ไง นี่แพทริค ฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณนะ
‎แพทริค นี่อัลลิสันนะ
‎ฉันรู้ว่าไม่ได้โทรไปที่บ้านนานแล้ว แต่ว่า…
‎คือว่า…
‎เอาเถอะ…
‎ไว้ฉันจะโทรไปหาแคลร์ใหม่
‎ฝากบอกลูก
‎ว่าแม่คิดถึงนะ
‎คิดถึงมากเลย
‎เช็ท เพื่อนยาก
‎ดีใจจังที่ได้เจอคุณ ‎ผมอยากได้ห้องสวีทเดิม ขอบคุณอย่างสูง
‎ผมไม่เคยเจอคุณมาก่อน
‎เห็นไหม บอกแล้ว ไม่โจ่งแจ้ง
‎กรุณาเลิกทำหมาผมกลัวซะที
‎ขอเช่าห้องพักค่ะ
‎วิเศษสุด
‎แล้ววันนี้จะชำระยังไงดีครับ
‎(จ่ายเงินสดล่วงหน้า)
‎อ๋อ
‎ได้ ทุกคนควักกระเป๋า
‎เร็วสิ ต้องมีสักอย่าง
‎- ถุงยาง ‎- น่าจะเอาไปขายได้นะ
‎อย่าโชว์มีดสิวะ
‎ทำไมฉันมีตาข่ายคลุมผมเนี่ย
‎อ๋อ
‎โอเค
‎เรือนนี้แลกอะไรได้บ้าง
‎สองห้อง
‎ยินดีด้วยครับ
‎- เยี่ยม ‎- โอเค
‎งั้นไปอัดกันเป็นปลากระป๋องดีกว่า
‎อีกสองชั่วโมงเจอกันที่บาร์ ‎จะได้ช่วยกันคิดแผน
‎คิดแผนออกละ
‎โจมตีพวกสแปร์โรว์
‎ยึดบ้านเราคืนมา
‎แล้วซ้อมพ่อสักหน่อย ‎จนกว่าจะยอมรับว่าเราเจ๋งกว่า
‎และพ่อรักเรามากกว่า ตู้ม จบ!
‎มาเสียเวลากันทำไม
‎ใจเย็นๆ อย่าเครียดสิ
‎ไอ้พวกนกกระจอกมันไม่ไปไหนหรอก
‎พนันได้เลยว่าเพลียพอๆ กับเรา
‎- เหรอ ‎- ใช่
‎ก็ดูลีลาตอนอัดเราสิ เห็นแล้วเหนื่อยแทน
‎เจ้าตัวใหญ่มันแข็งแรงแต่ช้า น่าจะโง่
‎เหมือนลูกผสมกับลิงอะไรสักอย่าง
‎ใครสู้เด็กจอมวาร์ปเหรอ
‎ฉันเอง ตีตูดส่งกลับโรงเรียนไปละ
‎คนผอมคือจุดอ่อนของพวกนั้น
‎ยกเว้นว่าการตะโกนจากหลังโซฟา ‎ว่า "พ่อจ๋าอยู่ไหน" จะนับเป็นพลังวิเศษ
‎เรียกเหงื่อหลังสู้พอแล้ว ‎พวกมันดูหมิ่นเรานะมาร์คัส
‎เราต้องออกไปตามล่ามันแล้วสอยทิ้งซะ
‎หมายถึงแบบนี้เหรอ
‎ไหนใครช่วยอธิบายทีซิว่า ‎พวกนายโดนอัดเละภายใน 30 วิได้ไง
‎รู้ไหมว่าชื่อเสียงเราจะเป็นไง ‎ถ้ามีใครมาเห็นภาพนั้นเข้า
‎เราไม่ได้ประมือกับศัตรูเก่งๆ มาหลายปีแล้ว
‎เรื่องนี้อาจดีสำหรับเราก็ได้
‎ดีสำหรับธุรกิจ
‎แต่เราต้องเดินหมากต่อไปให้ฉลาด
‎เรียกพ่อเหรอ หมายเลขหนึ่ง
‎นั่งลง
‎พ่อเคยคุยกับพวกนี้มาแล้ว คิดว่าไง
‎ไม่น่าประทับใจเลย ‎มนุษย์ยุคหินชัดๆ ขี้แยแต่ไม่ชอบอาบน้ำ
‎พวกเขาทั้งไร้ความอดทน ‎และความเคารพซึ่งกันและกัน
‎ไม่ภักดีเหรอ เราเอามาใช้ได้นะ
‎ดี ส่งรายงานฉบับเต็มให้คริสโตเฟอร์ด้วย
‎ถึงกระนั้น
‎ก็ไม่ควรประมาทอัมเบรลลา อคาเดมี่
‎ทักษะของพวกเขาอาจด้อยพอๆ กับสุขอนามัย
‎แต่ยังไงพวกเขาก็หาทาง ‎กอบกู้โลกไว้ได้ในปี 1963
‎มิเช่นนั้นแล้ว
‎พวกแกคงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้สักคนเดียว
‎ฉันอาจตัดสินพวกเขาผิดไป
‎เออๆ ไปแล้ว
‎ไม่ใช่ในโรงแรมนี้แน่
‎เห็นไหม สวรรค์บนดิน
‎เพดานสูง รู้สึกกว้างขวาง
‎หอมอบอวล
‎อะไรวะเนี่ย
‎- ห้องน้ำอยู่ไหน ‎- ในทางเดิน ไม่ก็…
‎ห้องน้ำธรรมชาติ
‎นายแม่งน่าขยะแขยง
‎แต่เสมอต้นเสมอปลาย
‎เอาของออกจากกระเป๋ากัน
‎กระเป๋าอะไร มีที่ไหน ‎เราไม่มีทรัพย์สินอะไรแล้ว
‎ใช่แล้วลูเธอร์ รู้สึกเป็นอิสระดีไหมล่ะ
‎นี่นายเป็นคอมมิวนิสต์หรือไง
‎ไม่ ถ้าฉันอยากนอนเตียงสองชั้น ‎และอาบน้ำรวมกัน
‎คงไม่ออกมาจากโรงพยาบาลบ้าที่เทกซัสหรอก
‎อย่างน้อยก็มีเยลลี่ให้กินฟรีๆ
‎และมีไลล่า
‎นี่ดิเอโก ฉันเพิ่งต้องกอบกู้โลก ‎มาตั้ง 20 วันไม่ได้พัก
‎สองครั้ง
‎ขอเวลาผ่อนคลายสักห้านาที ‎ก่อนต้องคิดถึงปัญหาใหม่ๆ ได้มะ
‎ขอร้องและขอบใจ
‎พ่อบอกว่าฉันจะไม่มีวันได้ไปเข้าค่ายฤดูร้อน
‎นี่มันเจ๋งไปเลย
‎เซ็งละ
‎ดื่มค็อกเทลกันไหม ห้า
‎ถ้ามีเหล้าสก็อตช์ก็เอา
‎ก็ไม่เล็กเกินไปนะ
‎แต่บาดตาสุดๆ
‎เมื่อคืนฉันได้นอนเตียงบ้านตัวเอง ‎ข้างๆ สามีที่น่ารัก
‎ฉันเพิ่งจูบลาซิสซี่ไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมง
‎อาจคลาดเคลื่อนประมาณ 50 ปี
‎ฉันดีใจนะที่เธอเจอคนที่ทำดีกับเธอซะที
‎ซิสซี่เห็นตัวตนที่แท้จริงของฉัน
‎ฉันยังไม่พร้อมจะปล่อยมันไป
‎ฉันก็รู้สึกแบบนั้นกับเรย์เหมือนกัน
‎หวังว่าเราไม่ได้ทิ้งพวกเขาให้ตาย ‎ในสงครามยอดมนุษย์แย่งถิ่นกันนะ
‎เธอต้องกลับบ้าน
‎ไปกอดลูกสาว
‎ถ้าดิเอโกพูดถูก และพวกสแปร์โรว์จะมาโจมตีล่ะ
‎เราเคยรบกับคอมมิชชั่นมาแล้วทั้งสำนักงาน
‎แค่ไอ้เวรเจ็ดคนในเครื่องแบบ สู้ไหวน่ะ
‎ก่อนหน้านี้เราแค่ไม่ทันตั้งตัว
‎อือ
‎เธอควรไปสนามบินนะ
‎กลับไปหาชีวิตจริงของตัวเอง
‎ถ้าฉันทำได้คงทำไปแล้ว
‎ขอบใจนะ
‎เธอเป็นน้องที่ดี
‎(จะทำอะไรระวังไว้ เราจับตาดูคุณอยู่ ‎สแปร์โรว์ อคาเดมี่)
‎พลาดโง่ๆ
‎แม่ มือผมเปียก
‎(กังหันลม) ‎(นก)
‎(วาฬ) ‎(เครื่องพิมพ์ดีด)
‎(ผึ้ง)
‎ฉันดีใจนะที่เรามานั่งคุยกัน
‎ไม่ว่าครอบครัวเราจะทำอะไรกัน ‎พวกหมายเลขหนึ่งควรเป็นคนสั่งการ
‎ที่จริงฉันหมายเลขเจ็ด
‎งั้นคงมีใครนับพลาดแล้ว
‎พี่ๆ คิดว่านายจะมาโจมตีเรา
‎ฉันไม่อยากทำสงคราม
‎เราสูญเสียมาเยอะแล้ว
‎งั้นก็ไม่น่าไปโจมตีเราถึงบ้าน
‎ฟังนะ
‎นี่ไม่ใช่แค้นส่วนตัว
‎แต่เราเป็นทีมยอดมนุษย์เจ้าเดียวในเมืองนี้
‎เราคุมที่นี่อยู่หมัด
‎แต่ถ้าพวกของเธอมาโจมตีเรา
‎คนอื่นจะคิดเอาอย่าง
‎ไม่หรอก มัน…
‎ฉันต้องเชื่อคำพูดของเธองั้นเหรอ
‎แทนทั้งครอบครัวเนี่ยนะ
‎เธอไม่ใช่หมายเลขหนึ่งซะด้วยซ้ำ
‎ขอโทษนะ แต่ฉันยอมเสี่ยงไม่ได้
‎ดังนั้นถ้าเธอถ่อมาหา ‎เพื่ออ้อนวอนไม่ให้ฉันลงมือทำอะไร…
‎ฉันมาบอกว่าฉันจะทำอะไร
‎พรุ่งนี้เช้า ตอนที่ติ่งของนายนั่งรถทัวร์ไปถึง
‎ฉันจะไปยืนที่สนามหน้าบ้านของนาย
‎และฉันจะท้านายออกมาสู้กันตัวต่อตัว
‎เพื่ออะไร
‎เพราะทีมนายเก่ง
‎อาจเก่งกว่าทีมฉันด้วยมั้ง
‎แต่ฉันว่านายไม่ได้เก่งกว่าฉันเลย มาร์คัส
‎ฉันทำลายล้างโลกมาแล้วสองรอบ
‎ส่วนนาย
‎ก็เป็นแค่ก้อนเนื้อใส่ชุดรัดติ้ว
‎และฉันกล้าพนันเลยว่า ‎นายไม่อยากให้คนทั้งโลกได้ดู
‎ตอนฉันทำให้นายเห็นว่าฉันพูดถูก
‎เธอต้องการอะไรกันแน่ แวนญา
‎นายมีของที่ฉันต้องการ ฉันอยากได้มันคืนมา
‎(อาชญากรรมคือปัญหา ‎เราคือทางออก)
‎เขาไปตกลงกับพวกมัน
‎ฉันจัดการเอง
‎(โรงแรมออบซิเดี้ยน)
‎ลองเคี้ยวดูไหม อาจรับรสอาหารบ้าง
‎ไม่ได้กินข้าวมาหลายวันละ
‎เป็นอะไร นายดูแฮปปี้
‎ก็ต้องแฮปปี้น่ะสิ
‎ฉันได้งีบและอบไอน้ำ ‎ชีวิตนี้จะต้องการอะไรอีกล่ะ
‎พี่น้องที่ไม่กินมูมมามเหมือนสัตว์ในคอก
‎ฉันเอาเรื่องเส้นเวลาที่วุ่นวายไปคิดดูละ
‎และฉันภูมิใจขอนำเสนอ ‎ความเห็นของฉันในฐานะมือโปร
‎ว่าเราสบายหายห่วง
‎- แจ๋ว ‎- เออ
‎- เยี่ยม ‎- ใช่
‎- งั้นก็ไม่มีปัญหาเหรอ ‎- ประมาณนั้น
‎คือว่า ติดเรื่องเล็กเรื่องนึง
‎เรารับมือได้อยู่แล้ว
‎ก็พูดออกมาสิลุง!
‎ก็ได้ ดิเอโก มันเป็นงี้นะ
‎พ่อไม่ได้รับเลี้ยงเราแต่เด็ก ‎แต่เด็กพวกนั้นก็ยังเกิดมาอยู่ดี
‎แค่เติบโตมาคนละที่กับพ่อแม่คนอื่น
‎แล้วยังไง
‎แล้วตอนนี้พวกเขาอยู่ไหนล่ะ
‎เป็นไปได้สูงว่าพวกเราแต่ละคน ‎มีฝาแฝดของตัวเอง
‎เดินไปมาในโลก
‎และใช้ชีวิตที่ต่างจากเราสิ้นเชิง
‎- เขาเรียกว่าดอพเพิลแก็งเงอร์ ‎- มั่วละ
‎ไม่มั่ว ฉันเรียนรู้เรื่องนี้ตอนอยู่เทกซัส
‎บอกเขาเรื่องโรคจิตปฏิทรรศน์สิห้า
‎เฮ้ย เดี๋ยว ไหนบอกว่าไม่มีปัญหาอะไร
‎โอเค ก็ได้ ตามหลักแล้ว ‎ถ้าเข้าไปใกล้ตัวเองนานๆ เราจะเป็นบ้า
‎เพราะงั้นถ้าเห็นตัวเอง…
‎- ฆ่ามัน ‎- เอากับมัน
‎- หลีกเลี่ยง ‎- พวกนายเป็นบ้าอะไรวะ
‎โธ่ อย่างกับนายไม่อยากปีนเขาลูเธอร์งั้นแหละ
‎เดี๋ยวนะ เราจะรับประกันได้ไง ‎ว่าจะไม่ไปจ๊ะเอ๋ตัวเอง
‎ง่ายๆ พวกเราเป็นยอดมนุษย์หลากหลายเชื้อชาติ
‎เกิดที่ทั่วทุกมุมโลกก่อนพ่อพาเรามานี่
‎ซึ่งพ่อไม่ได้ทำแล้ว
‎พวกนั้นคงไม่อยู่ในเขตเวลาเดียวกับเราด้วยซ้ำ
‎- ก็จริง ‎- ใช่
‎ขอหมูมูซูหน่อยสิ
‎ไม่รู้สิ
‎นายว่ามันไม่หยาบคายไปหน่อยเหรอ ‎ที่การที่พ่อไม่เลือกเรามันไม่เปลี่ยนอะไรเลย
‎- ฉันเคืองนะ ‎- แป๊บนะ
‎- ไม่ได้พูดงั้นเลย เคลาส์ ‎- เดี๋ยวมา
‎- แล้วเราจะรู้ได้ไงว่าที่ไหนเปลี่ยน ‎- นั่นสิ
‎สวัสดีจ้ะยอดรัก
‎แม่เจ้าโว้ย
‎เธอกลับมาจริงๆ ด้วย
‎คิดถึงซะแล้วเหรอ
‎แย่จัง
‎ฉันมาไม่นาน แค่แวะมาส่งของแป๊บเดียว
‎ส่งอะไร
‎ลูกเรา
‎ดิเอโก นี่คือสแตน
‎พูดว่า "สวัสดี" สิ สแตนลี่ย์
‎สวัสดีสิ สแตนลี่ย์
‎ไงนะ
‎นี่ เฮ้ย นี่มัน…
‎นี่ นี่ล้อเล่นกันใช่ไหม
‎ที่ตัวเล็กของนายว่ายน้ำเร็วน่ะเหรอ ‎เออ ฉันไม่ขำอย่างแรง
‎ฉันเลี้ยงสแตนมา 12 ปีแล้ว
‎ถึงตานายทำหน้าที่บ้าง
‎สานสัมพันธ์กันให้สนุกนะ
‎เป็นเด็กดีเพื่อแม่นะ
‎แล้วนี่
‎มีของกินปะ
‎เกรซ
‎เห็นกระเป๋าถือบ้างไหม
‎ทำอะไร
‎บูชา
‎พระเจ้าช่วย
‎ใช่
‎นี่เป็นของจากพระเจ้า
‎งดงามใช่ไหมล่ะ
‎เกรซ เจ้านี่มันคืออะไร
‎ปาฏิหาริย์
‎ฉันฟังไม่ออกว่ามันพูดว่าอะไร คุณล่ะ
‎ก็แค่เสียงแซ่
‎ไม่ใช่ มาร์คัส
‎เป็นสาสน์จากพระเจ้า
‎ฟังสิ
‎ได้ยินแล้ว
‎ทำตัวดีๆ นะลูก
‎ประเด็นคือเราทำสำเร็จแล้ว
‎เราช่วยโลกไว้
‎เรายับยั้งไม่ให้โลกแตก
‎และกลับมาบ้านทันกินมื้อค่ำ
‎ดังนั้นสิ่งที่พ่อเปลี่ยน
‎ไม่ว่าตอนนี้เราจะอยู่ในเส้นเวลาไหน
‎เรารับมือไหว
‎เราชนะแล้ว
‎ใช่
‎- โอเค ‎- โอเค
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล